Enghlish عضویت و ورود اعضاء نقشه سایت ایمیل تماس با ما RSS
۱۳۹۷ جمعه ۲۷ مهر
هدر
بهينه سازي سيستم هاي گرمايش و سرمايش

 

بهينه سازي در مشعلها و كوره ها و سيستم هاي سرمايش و گرمايش

هزينه بهره برداري و نگهداري يك سيستم حرارتي و تهويه مطبوع ، بخش قابل توجهي از كل هزينه هاي جاري يك ساختمان را تشكيل مي دهد. كنترل صحيح اين سيستمها ، هزينه هاي مربوط به مصرف انرژي را به حداقل خواهد رساند. تخمين زده مي شود كه دست يابي به بيش از 30 درصد صرفه جويي انرژي از طريق سرمايه گذاري در سيستمهاي كنترل پيشرفته امكان پذير باشد. كنترل كننده ها دو عمل اصلي را انجام مي دهند  :

1-   قطع و وصل تجهيزات بين دو حالت ( معمولا" روشن و خاموش ) .

2-  تغيير ورودي تجهيزات جهت نگهداشتن يك متغير در مقدار ثابت

كنترل زماني  :

مدت زمان بهره برداري از سيستم هاي گرمايش يا سرمايش را مي توان توسط يك كليد قطع و وصل زماني اتوماتيك كنترل نمود و از مصرف بي مورد انرژي در ساعات غيرضروري جلوگيري كرد .

كنترل دما  :

توانايي حفظ دماي محيط در مقدار معين نيز ضروري است. اين كار توسط سيستم كنترل دما صورت مي پذيرد .

كنترل ديگ بخار  :

هدف اصلي از كنترل ديگ بخار ، كاهش تلفات قابل اجتناب به حداقل مقدار ممكن و در عين حال تأمين بار مورد نياز است .

كنترل سيستم هاي آب گرم  :

بسياري از سيستم هاي آب گرم ، منبع عمدة تلفات انرژي هستند ، به ويژه هنگامي كه نيازهاي گرمايشي محيط و آب گرم از يك منبع تأمين مي شوند. با تعبيه سيستم هاي كنترل دما ، بايد مطمئن شد كه دماي آب گرم از حد لازم فراتر نرود. سيستم آب گرم مصرفي همچنين مي تواند مجهز به كنترل كننده هاي وابسته به مصرف باشد تا فقط در صورت مصرف ، به گرمايش آب بپردازد. از طريق بهبود وضعيت كنترل زماني و دما ، دستيابي به 90 درصد صرفه جويي در مصرف انرژي در فصل تابستان امكان پذير است .

مشعل يكي از كاربردي ترين تجهيزات احتراق در صنعت براي توليد آب گرم و بخار است كه اتفاقا" همراه با تلفات بسيار زياد انرژي ( گاه تا 50 درصد ) مي باشد. مشعل از نظر تئوريك بايد يك سلسله واكنشهاي شيميايي را هدايت كند به نحوي كه از اكسيژن هوا ، كربن ، هيدروژن ، نيتروژن و سولفور تشكيل دهنده اغلب سوختهاي مايع يا گاز حداكثر انرژي را آزاد نمايد. ابعاد و عملكرد مشعلهاي مورد استفاده در فرآيندها بسيار متنوع است. اما عليرغم تنوع شكل ، اصول عملكرد مشعلها هميشه يكسان است و شامل مراحل « اتميزه كردن سوخت » ، « مخلوط كردن سوخت با هواي پرفشار » و « هدايت شعله به محفظه احتراق » مي شود .

بررسي منظم و متنارب محصولات احتراق كمك مي كند تا نسبت درست مخلوط سوخت و هوا كنترل و رعايت گردد و حداكثر انرژي ممكن از سوخت گرفته شود و جود مقدار زياد دود و گازكربنيك ( CO2) در محصولات احتراق ، نشان دهنده غلظت بيش از اندازه سوخت در مخلوط است كه انرژي را به هدر مي دهد .

كوره هاي سوخت فسيلي  :

از جمله فرآيندهاي گرمايش صنعتي ، فرآيندهاي صنعتي در دماهاي بالا يا به تعبيري كوره هاي سوخت فسيلي هستند .

انرژي گرمائي به شكلهاي گوناگوني در كوره ها هدر مي رود كه اين امر سبب تحميل هزينه هاي گزاف براي تأمين انرژي مي شود .

تلفات گرمائي در يك كوره عمدتا" به شكلهاي زير وجود دارد:

1-   تلفات گازهاي خروجي حاصل از احتراق از دودكش ها .

2-   تلفات حرارتي از بدنه كوره .

3-   تلفات حرارتي تشعشعي از شكاف هاي كوره .

4-   تلفات حراتي در نقاله ها ، غلتكها ، كانالها و غيره .

5-   تلفات حرارتي در تجهيزات و قطعات جانبي كوره .

6-   تلفات حرارتي توسط آب سيستم خنك كاري كوره .

بهينه سازي مصرف انرژي دركوره هاي سوخت فسيلي :

1-   حداقل كردن تلفات حرارتي از شكاف ها .

2-   بهره گيري از مواد عايق مناسب براي جلوگيري از تلفات حرارتي بدنه.

3-   شناسائي عوامل مؤثر بر احتراق كامل و سعي در ايجاد آن از طريق پودركردن سوخت ، هواي اضافي مناسب ، تنظيم مشعلها . تنها با احتراق كامل است كه تقريبا" تمامي انرژي يك سوخت از آن گرفته مي شود ، در غير اين صورت موجب هدر رفتن انرژي مي گردد.

4-   كاهش زمان حفظ و نگهداري قطعات ، مواد يا مذاب در كوره در صورت امكان .

5-   اطمينان از وجود كنترل مؤثر بر هر يك از قسمتهاي كوره ( در واحدهاي بزرگتر كنترل كامپيوتري توصيه مي شود ) .

6-   سرويس ، تعمير و نگهداري منظم تجهيزات جانبي كوره .

7-   ثبت پيوسته اطلاعات مربوط به توليد و مصرف و نتيجه گيري و تحليل و اتخاذ روشهاي كاهش مصرف انرژي و بهينه سازي آن .

 بهينه سازي مصرف انرژي در سيستمهاي تبريد  :

 تعميرو نگهداري :

صرفه جويي انرژي لزوما" نيازمند سرمايه گذاري زيادي نمي باشد. استفاده بهينه از تمامي اجزاء موجود در سيستم تبريد و تعمير و نگهداري منظم ، صرفه جويي قابل ملاحظه اي را باعث ميشوند .

گرماي توليدي توسط كمپرسور .

يخ زدايي يا برفك گيري ( Defrosting)

 توصيه هاي مؤثر در استفاده بهينه انرژي از طريق عايق كاري  :

عايق كاري از جمله مراحل اولية طراحي است كه پيش از احداث ساختمان يا طراحي و نصب تجهيزات تأسيساتي ، بايد در نظرگرفته شود تا به هنگام اجراي طرح ، موارد ضروري جهت هماهنگي بين طرح عايق كاري با طرحهاي تأسيساتي از قبل منظور شده باشد. اين هماهنگي شامل تأثير عايق كاري بر فرآيند ، پيش بيني فضاي كافي در اطراف لوله ها و تجهيزات براي نصب عايق و منظور كردن اضافه وزن سيستم عايق كاري و.... مي باشد. بعلاوه مي توان نزديكي واحدهاي مختلف تأسيساتي به يكديگر را از نظر كاهش مسيرهاي انتقال جريان گرم و سرد به منظور اجتناب از اتلاف حرارت مطرح كرد .

عايق هاي حرارتي را بايد با توجه به عوامل زير انتخاب نمود :

     شكل و دماي سطوح .

     شرايط محيطي .

     ويژگي هاي شيميايي و فيزيكي فرآيند .

     فضاي كار .

     توجيه پذيري هزينه هاي عايق كاري در مقابل هزينه هاي صرفه جويي شده .

 جريان هوا و باد ، تأثير زيادي روي ميزان تلفات حرارتي و در نتيجه ضخامت اقتصادي عايق ها مي گذارد .

لازم است در دوره هاي زماني متناوب ، مثلا" چند بار در سال ، وضعيت عايق كاري و عايق ها مورد بازرسي قرارگيرد تا آسيب هاي احتمالي فيزيكي و شيميايي مؤثر بر عملكرد عايق ها ، شناسايي و مرتفع گردند .

در سيستم هاي توزيع بخار و كلا" خطوط انتقال سيالات داغ ، مسيرهاي طولاني موجب اتلاف بيشتر انرژي مي شوند .

سطوح حرارتي ، بخصوص لوله ها از طريق نگهدارنده هايشان نيز انرژي را هدر ميدهند. پس از اين نگهدارنده ها نيز بايد عايق كاري شوند تا از اتلاف حرارت به شكل « رسانايي » جلوگيري شود. همچنين ممكن است عايق ها هم احتياج به نگهدارنده داشته باشند. اين نگهدارنده ها كه ممكن است ميله ، نبشي ، تسمه و يا داربست باشند ، خود انرژي را به بيرون منتقل مي نمايند و بايد عايق كاري شوند .

عايق كاري حرارتي  :

 ايجاد موانع حرارتي برروي سطوح گرم يا سرد را با هدف كاهش نرخ انتقال حرارت ، عايق كاري حرارتي مي گويند. عايق كاري سطوح گرم يا سرد به منظور كاهش تلفات حرارتي به كار مي رود ( مثالا" عايق كاري لوله هاي حامل آب گرم ) و براي كنترل دما در فرآيندها ( مثلا" عايق كاري لوله هاي انتقال آب سرد و ساير تجهيزات تبريد جهت جلوگيري از ميعان روي سطح لوله و يا عايق كاري با هدف تحويل سيال در دماي مشخص ) باعث صرفه جويي در هزينه هاي انرژي مي شود.

بخش قابل توجهي از انرژي در برخي صنايع ، گاه تا 50 درصد ، صرف گرمايش مي شود. اين در حاليست كه به طور كلي تمام سطوح داغ با دماي بيش از 60 درجه سانتيگراد و اكثر سطوح داغ بيش از 50 درجه سانتيگراد ، بايد عايق كاري شوند. هرچند عايق كاري بسياري از سطوح با دماي كمتري از اين مقدار هم از نظر صرفه جويي در هزينة انرژي ، توجيه پذير است. اين سطوح علاوه بر ديوارها ، سقف و كف ساختمان ، مخازن ، دودكش ها ، كانالها و لوله كشي تأسيسات حتي شامل شيرها و فلانج ها نيز مي شود .

 با رسوب گيري لوله هاي جريان سيال ، توان مصرفي پمپها براي جبران افت فشار حاصله به ناچار افزايش مي يابد. از سوي ديگر راندمان حرارتي سيكلهاي حرارتي مانند سردكننده ها و بازدهي عملكرد تجهيزاتي مانند كندانسورها به علت تشكيل رسوبات كاهش مي يابد. سهم افزايش هزينه انرژي 20 درصد كل هزينة ناشي از رسوب گيري برآورد شده است.

 
منبع: http://www.eecm.ir 
تاریخ به روز رسانی: 1395/05/18
تعداد بازدید: 1530
امتیازدهی
میانگین امتیازها:0 تعداد کل امتیازها:0
مشاهده نظرات (تعداد نظرات 0)
ارسال نظرات
نام  
آدرس پست الکترونیکی شما    
شماره تلفن
توضیحات  
تغییر کد امنیتی  
کد امنیت  
 
كليه حقوق وب سايت متعلق به شركت توزيع نيروي برق سيستان و بلوچستان مي باشد(استفاده از مطالب با ذكر منبع بلامانع است)
         |  پياده سازي  با  پرتال سازماني درسا       
بستن
Powered by DorsaPortal